İspanyolca öğretmenimiz Mª José Domínguez ile röportaj

Merhaba! Ben María José, 30 yaşındayım ve İspanya'nın en iyi şehri Cuenca'lıyım. Ve ben bir İspanyol okulu olan Hispania'dan bir İspanyolca öğretmeniyim.

1. Ne zamandır okulda çalışıyorsunuz?

Bir yıl, 4 Eylül 2017'de başladım.

1. Bir İspanyol okulu olan Hispania sizin için ne ifade ediyor?

Benim için okul mutlu olabileceğim bir alandır. Uzun zamandır böyle bir yer arıyordum. Ve benim için okul, geldiğim ve etrafımda kendimi iyi hissettiğim insanlarla birlikte olduğum ve sevdiğim şeyi, yani öğretmeyi geliştirebileceğim yer.

1. Okulda normal bir gün nasıldır?

Okulda sıradan bir gün... Neyse, bisikletle, enerji dolu bir şekilde varıyorum (biraz geç söylemeliyim)! Kitapları alıyorum, gerekli fotokopileri çekiyorum ve sınıfa gidiyorum. Her zaman trafiğin adrenalini ile geliyorum: “Haydi çocuklar!” Ve sınıfa elimden gelenin en iyisini öğretiyorum ve iyi iş çıkardığımı düşünüyorum. 😉

Ara veriyoruz, yemek yiyoruz, “Ders nasıldı?”, “Bak”, “Bunu yaptım”, “Ne iyi fikir” vb. Sonra saat 2 veya 4'te tekrar derse dönüyoruz. Sonra aşağı inip sessizce eve gidiyorum.

1. Neden İspanyolca öğretmeni olmaya karar verdiniz?

Eh, hayat beni biraz buraya getirdi çünkü İletişim okudum, sonra Sosyoloji okudum, orada yaşamaya gittim... Garson olarak çalışıyordum, bebek bakıcısı olarak çalışıyordum... Ve Belçika'da yaşarken öğretmenlik yapmaya başladım. Ve aniden büyük bir aydınlanma yaşadım: Bunu yapmak istiyorum.

Ve İspanyolcayı seviyorum. Dilimi seviyorum, onunla oynamayı seviyorum. Ve bu tutkuyu, oynamayı, deneme arzusunu öğretmek için bir fırsattır. İşte bu yüzden öğretmenim.

Bu işte en çok neyi seviyorsunuz?

Sınıfta öğrencilerin "bu yüz"den (hiçbir şey anlamıyorum) "bu yüz"e (Aaaaah!) geçiş yaptığı anlar hoşuma gidiyor. İşte o an ışıktır. Ve bu sık sık oluyor, şükürler olsun, hehe. Ve sanki mutluluk patlaması gibi.

Ve gerçekte (bu işte en sevdiğim şey) öğrenciler, onlarla iletişim, onlardan her gün bir şeyler öğrenebilme gerçeği. Sadece onlara büyümelerini veya aradıkları yolu bulmalarını öğretmek ve yardım etmekle ilgili değil, aynı zamanda onlarla her gün öğrendiğim gerçeği. Onların kültürlerinden, düşünce tarzlarından, anekdotlarından, hikayelerinden, görüşlerinden öğreniyorum... Sürekli bir “alışveriş” söz konusu.

1. Bize öğrencilerinizle yaşadığınız komik bir anekdotu anlatın.

Ah, çok var... ama az önce dersten çıktım ve geçmişteki mükemmel hakkında konuşuyorduk. Ne için? Yakın geçmişteki eylemlerden bahsetmek. Sonra bir öğrenci bana (çok ikna olmuş ve çok mutlu) şunları söyledi: "Bu sabah tereyağıydı." Ve çok grafiksel olan ben, daha sonra bana bunun "makyaj olduğunu", "makyaj yaptığını" açıklayana kadar yüzüne tereyağı sürdüğünü hayal ettim.

Bazen öğrencileri biraz utandıran bu küçük şeyler, bu kafa karışıklıkları ama bence bunlar kahkaha kıvılcımı. Sınıfın kıvılcımı.

1. Sınıflarınızı nasıl tanımlarsınız?

Yani derslerim... Onları ilgi çekici hale getirmeye, eğlenceli hale getirmeye, öğrencilerin 2 saat boyunca oturmamalarını sağlamaya çalışıyorum. Hareket etmeyi gerçekten seviyorum. Öğrencilerim hemen şunu söylüyorlar: “Dansla örnek vermeyin, çünkü biz hep dans ederiz.” Sonra hemen "hadi beyler, kalkalım ve bachata dansı yapalım" (örneğin, bugün dans ettiğimiz şey).

Oynamaya çalışıyorum ve her şeyden önemlisi, oynamanın ve gülmenin yanı sıra, düşünmenin, sizin için önemli olan, sizi ilgilendiren konular hakkında, gazetelerde okuduğunuz ve bunun neden olduğunu anlamadığınız şeyler hakkında konuşmanın da çok önemli olduğunu düşünüyorum.

Yani, biraz eğlence ve biraz düşünmenin derslerimi karakterize ettiğini düşünüyorum.

1. Öğrencilerinize İspanyolca öğrenmeleri için ne gibi tavsiyelerde bulunursunuz?

Bence en önemli şey gülümsemek. Ve öğrenciler bana hep “neden?” der gibi bakıyorlar. Ama iyi ses çıkarmak için gülümsemenin, iyi konuşmanın, dilinizle, dudaklarınızla oynayabilmenin önemli olduğunu düşünüyorum. Çünkü bir gülümsemeyle kendimizi her zaman çok daha iyi ifade ettiğimize inanıyorum. 😉

1. Boş zamanlarınızda ne yapmaktan hoşlanırsınız?

Dans et! Dans etmeyi seviyorum, dünyada en çok sevdiğim şey bu. 3 yaşımdan beri dans ediyorum. Yürümeye başlamadan hemen önce dans etmeye başladım.

16 yıldır klasik dans ediyorum, ardından bir o kadar da çağdaş dans ediyorum... şu anda da bunu yapıyorum. Çağdaş dans yapan insanlardan oluşan bir derneğim var, Dansa başvurun. Ayrıca biraz hip-hop, biraz Afrika dansı, biraz tango da dans ettim... Her şeyden biraz! Ve hepsinden önemlisi, şimdi Lindy Hop yapıyorum ve sıra bana geldiğinde burada, bir İspanyol okulu olan Hispania'da flamenko dersleri veriyoruz. Bu yüzden bana söylediklerinde topuklarımı giyip cin'e vurdum. J.

Ayrıca seramik yapıyorum ve hafta sonları tırmanmayı gerçekten seviyorum.

1. Geleceğe yönelik projeleriniz neler? Ne gibi şeyler yapmak istersin?

Gelecekte ne yapmak isterim…? Öğrenmeye devam et, öğretmeye devam et… Ve bunu burada yapmak istiyorum. Bazen bu rahatsızlığa yakalansam da seyahat etmeye devam etme ve başka ülkelerde yaşama isteğim var ama şimdilik burada kalıyorum.

1. Kısa bir anket.

En sevdiğim film: En son izlediğim film "Isle of Dogs".

En sevdiğim kitap: “Varolmanın dayanılmaz hafifliği”.

Sizi tanımlayan bir sıfat: Dikbaşlı.

Hispania'daki en sevdiğim sınıf: 24. Tüm öğrencilerin oturduğu çok önemli bir masası var ve sağında pembe bir bisiklet var. Oldukça geniş olup doğal ışık almaktadır.

Valencia'da en sevdiğiniz yer: Katedralin ve Meryem Ana Bazilikası'nın hemen arkasında “La Plaza de la Almoina” adında küçük bir meydan var ve burası gerçekten çok sevdiğim bir yer.

Dünyada en sevdiğiniz yer: Benim evim, Cuenca.

Öğretmen olmasaydınız... Çok üzgün bir kadın olurdunuz! Ha ha. Hayatın beni nereye götüreceğini bilmiyorum. İletişim sanırım, ya da üniversite profesörü, ev hanımı, anne... Bilmiyorum, bilmiyorum!

Plaj mı yoksa dağlar mı? Dağ.

Tatlı mı yoksa tuzlu mu? Tatlı. Peki meyve. Tatlı.

Kahve mi çay mı? Kahve.

Gündüz mü gece mi? Birçok şeyin yapılacağı gün.

Kuzey mi güney mi? (İspanya'dan): Kuzey.

Ülke mi yoksa şehir mi? Hangi şehre bağlı. Pek çok şeyi yapabileceğiniz, pek çok tiyatronun, pek çok müzenin ve pek çok ülkeden insanın olduğu bir şehir... sonra bir şehir. Rahatlamak için kırsal kesimde.

Köpek mi kedi mi? Köpek, benim.

Öğretmenimiz María José'yi tanımaktan keyif aldığınızı umuyoruz.
Onunla ve öğretmen ekibimizle İspanyolca öğrenmek ister misiniz?
Sizi Hispania, İspanyolca okulu'na bekliyoruz!