Różnice między językiem formalnym a językiem nieformalnym

Hiszpański jest bogatym i różnorodnym językiem, który ma różnorodność rejestrów językowych. 

Do najpowszechniejszych rejestrów zalicza się językformalny i nieformalny. 

Zrozumienie różnic między tymi dwoma stylami komunikacji jest niezbędne do opanowania języka hiszpańskiego w różnych kontekstach, czy to akademickich, zawodowych czy codziennych.

Formalne i nieformalne powitania i pożegnania w języku hiszpańskim są dobrymi przykładami języka, w którym możemy używać obu rejestrów.

Oto formalna i nieformalna komunikacja z przykładem:

• «Witam, jak się masz?».
• «Hej, stary, co słychać?».

Czy mógłbyś nam powiedzieć, co jest formalne, a co nieformalne?

Oczywiście, że o tym wiesz; Drugi sposób jest najbardziej nieformalny i będzie odpowiedni na przykład do rozmowy z bardzo bliskim nam przyjacielem.

W tym artykule omówimy 10 najważniejszych różnic między komunikacją formalną i nieformalną w języku hiszpańskim, aby pomóc Ci w ich prawidłowym stosowaniu.

Zaczniemy od analizy znaczenia kontekstu, aby wiedzieć, którego rejestru użyć.

Następnie zobaczymy 10 różnic z przykładami i zakończymy ćwiczeniem do przećwiczenia.

Brzmi bardzo interesująco, prawda? Cóż, zaczynajmy!

Skąd wiesz, jakiego języka używać?

Oto najważniejsze pytanie: kiedy stosować rejestrację formalną i nieformalną?

Dowiemy się tego dzięki kontekstowi.

Kontekst komunikacji

W komunikacji formalnej i nieformalnej kontekst jest kluczem decydującym o tym, który rejestr jest najodpowiedniejszy.

Wybór między językiem formalnym a nieformalnym zależy w dużej mierze od z kim, gdzie i w jakiej sytuacji rozmawiasz.

W jakich kontekstach używany jest język formalny? Wymieniamy te najczęstsze:

• Zakres akademicki: formalne teksty i podręczniki akademickie zazwyczaj mają bardzo formalny język.
• Zakres zawodowy: w świecie pracy preferowana jest formalna rejestracja, zwłaszcza gdy nadal nie mamy zaufania do firmy.
• Z nieznanymi i starszymi osobami.
• Przełożeni hierarchiczni.
• Władze.

Język formalny charakteryzuje się stosowaniem bardziej złożonych struktur gramatycznych, bardziej wyrafinowanego słownictwa oraz większą dbałością o poprawność gramatyczną i ortograficzną.

Z drugiej strony języka nieformalnego używa się w bardziej codziennych i znanych sytuacjach, np. w rozmowach z przyjaciółmi, członkami rodziny lub współpracownikami na tej samej hierarchii. 

Charakteryzuje się tym, że jest bardziej zrelaksowany, bliski i potoczny.

W języku nieformalnym można znaleźć skróty, wyrażenia idiomatyczne i bardziej przyjazny ton.

A w szkołach i na uniwersytetach? Czy należy używać języka formalnego?

Dawniej tak, ale prawda jest taka, że ​​obecnie relacje między nauczycielami i uczniami są zazwyczaj bliższe, choć wszystko zależy od nauczyciela.

W Hispania, szkole języka hiszpańskiego staramy się stworzyć szczęśliwą i przyjemną atmosferę, aby nasi nauczyciele rozmawiali z Tobą w atmosferze bliskości i zażyłości, tak jak robimy to na tym blogu.

Jeśli chcesz uczyć się i doskonalić swój hiszpański, oferujemy kursy hiszpańskiego stacjonarnego i kursy hiszpańskiego online, które z pewnością pomogą Ci osiągnąć Twoje cele.

Sprawdź je! 😉

10 różnic między językiem formalnym a nieformalnym językiem hiszpańskim

Tak, teraz przedstawimy 10 różnic między językiem formalnym a językiem potocznym oraz przykłady, abyś wiedział, jak się ich używa.

Formalne czy nieformalne? Zobaczmy, jakie są między nimi różnice!

Poziom szacunku, powagi i bliskości między rozmówcami

Czym jest język formalny, jeśli nie ukazuje powagi, szacunku i dystansupomiędzy rozmówcami? 

Te wartości są bardzo ważne, jeśli chcemy zachować formalność.

Na przykład podczas rozmowy kwalifikacyjnej, konferencji naukowej, listu formalnego itp.

Później zobaczymy formalne zdania rejestrowe z praktycznymi przykładami.

Rejestracja nieformalna jest powszechna w sytuacjach większego zaufania, zażyłości lub bliskości pomiędzy rozmówcami. 

Przykładem języka nieformalnego może być rozmowa ze znajomymi, wiadomość tekstowa do znajomego lub komentarz w mediach społecznościowych.

Stosowanie zasad gramatycznych i ortograficznych

Rejestracja formalna przestrzega zasad gramatycznych i ortograficznych języka co do joty, szczególnie w formalnym tekście pisanym. 

Na przykład: 

• „Szanowny Panie Pérez, piszę, aby poinformować Państwa, że Pana zgłoszenie zostało przyjęte.” 

Wręcz przeciwnie, język potocznynie zawsze przestrzega zasad gramatyki i ortografii danego języka. 

Jest to bardzo częste u niektórych osób, gdy szybko rozmawiają i ignorują akcenty oraz inne zasady pisowni.

Na przykład: 

• «Witam, jak się masz? Mam świetną wiadomość.”

Użyte słownictwo

Styl formalny posługuje się szerokim słownictwem, precyzyjnym i zróżnicowanym. 

Na przykład: 

• «Celem tego badania jest analiza społeczno-ekonomicznych implikacji migracji w kontekście Ameryki Łacińskiej.

Język nieformalny ma bardziej ograniczone słownictwo, jest potoczny i niezbyt specjalistyczny. 

Na przykład:

• „Prawda jest taka, że bardzo mi przykro z powodu tego, co dzieje się z ludźmi, którzy opuszczają swój kraj.”

Rodzaj zdań

W komunikacji formalnej używa się długich i złożonych zdań o strukturze skoordynowanej i podrzędnej. 

Na przykład: 

• «Chociaż sytuacja zdrowotna poprawiła się w ostatnich miesiącach, władze zalecają utrzymanie środków zapobiegawczych w celu uniknięcia nowych infekcji».

Jednakże w rejestrze nieformalnym stosowane są krótkie i proste zdania o bardziej bezpośrednich i prostych strukturach. 

Na przykład: 

• „Mam nadzieję, że to wszystko wkrótce się skończy i będziemy mogli wyjść bez strachu.”

Komputery, idiomy, wulgaryzmy i niegrzeczność

Język formalny unika wypełniaczy, idiomów, wulgaryzmów i niegrzeczności.

Oznacza to, że nie powtarza słów takich jak „ok” ani nie używa wyrażeń idiomatycznych, a tym bardziej nie ucieka się do obelg. 

Język formalny musi być bardzo uprzejmy i poprawny.

Na przykład: 

• „Przepraszam za spowodowane niedogodności.”  

Z drugiej strony język nieformalny tak, który powtarza wiele wypełniaczy, używa idiomów i często wulgarnych słów.

Na przykład: 

• «Wow, schrzaniłem sprawę, stary. Co za gówno!”

Sposób zwracania się do odbiorcy

W językach formalnych najbardziej uprzejmą rzeczą jest zwracanie się do odbiorcy za pomocą „ty” lub za pomocą formuł grzeczności.

Na przykład:

• „Czy możesz mi powiedzieć, jak dostać się na stację?” 

W sposób nieformalny zazwyczaj zwraca się do odbiorcy słowa „ty”.

 Na przykład: 

• «Czy wiesz, gdzie jest pociąg?».

Synonimy i zaimki

Powiedzieliśmy wcześniej, że języki formalne starają się nie powtarzać słów.

Jak to osiągnąć?

Robi to za pomocą synonimów i zaimków.

Na przykład:

• «Zanieczyszczenie środowiska jest poważnym problemem wpływającym na zdrowie człowieka i równowagę ekologiczną. „Musimy to natychmiast przerwać”. 

Jednak w komunikacji nieformalnej używa się prostszych słów, których można użyć w wielu kontekstach i nie ma problemu z powtarzaniem tych samych terminów.

Na przykład:

• «Zanieczyszczenie jest bardzo złe i szkodzi ludziom i środowisku. Zanieczyszczenie to duży problem.

Wymowa i intonacja

To coś, co trzeba usłyszeć, żeby dobrze to zrozumieć. Ale zasadniczo jest tak, że wymowa i intonacja w rejestrze formalnym muszą być prawidłowe.

Oznacza to, że nie powinieneś mówić szybko ani z półprzymkniętymi ustami. Musisz wypowiadać się wyraźnie, dobrze wokalizując i intonując pytania, aby komunikat został doskonale zrozumiany.

Z drugiej strony, w języku nieformalnym możemy się bardziej zrelaksować i nie wyrażać się tak wyraźnie. Rozmawiając ze znajomymi czy rodziną, oni już nas znają i nie ma potrzeby, aby nasz przekaz był aż tak jasny.

Sposób prezentacji informacji

Jak już wspomnieliśmy, w formalnej rejestracji bardzo ważne jest, aby przekaz był dobrze zrozumiany. 

Bardzo przydatne w tym celu są łączniki dyskursywne, które prezentują informacje w uporządkowany, jasny i spójny sposób. 

Zobaczmy przykłady tego kulturalnego poziomu:

• «Najpierw zdefiniujmy kluczowe pojęcia; Po drugie, dokonamy przeglądu tła historycznego; i po trzecie, przedstawimy naszą hipotezę. 

Z drugiej strony, język nieformalny nie skupia się tak bardzo na konstruowaniu mowy, ale może prezentować informacje w nieco nieuporządkowany i chaotyczny sposób.

Na przykład:

•  „Muszę Ci opowiedzieć o bardzo mocnej rzeczy, która mi się przydarzyła. Będziesz panikować. Jak się u Ciebie dzieje?”

Emotikony i skróty

W języku formalnym, zgodnie z oczekiwaniami, nie używa się emotikonów, a tym bardziej skrótów, ponieważ jest to sprzeczne z zasadami pisowni.

Zobaczmy przypadki tego języka formalnego z przykładami:

• «Dziękuję bardzo za uwagę. Czekam na Twoją odpowiedź.”

Jednak w języku nieformalnym często się ich używa, zwłaszcza gdy piszemy nieformalne SMS-y za pośrednictwem czatu lub sieci społecznościowych.

•  „Dziękuję za wszystko. Tkm 🤗».
  

Komunikacja ustna i pisemna

Czy język formalny i nieformalny są używane w języku hiszpańskim w równym stopniu, zarówno w mowie, jak i na piśmie?

Cóż, prawda jest taka, że ​​tak.

W komunikacji ustnej języka formalnego używa się w oficjalnych przemówieniach, prezentacjach akademickich lub w sytuacjach biznesowych. 

Natomiast widzieliśmy już, że w codziennych rozmowach między przyjaciółmi, rodziną lub bliskimi współpracownikami używany jest nieformalny język ustny. 

W komunikacji pisemnej język formalny jest używany w tekstach lub podręcznikach akademickich, raportach zawodowych lub listach drukowanych.

Z drugiej strony nieformalny język pisany można znaleźć w wiadomościach tekstowych, nieformalnych e-mailach lub w sieciach społecznościowych. 

Zajęcia do ćwiczenia

Czas nabrać praktyki w zajęciu.

To bardzo proste. Przedstawiamy 5 zdań, które mówią to samo, ale na dwa sposoby: w języku formalnym i potocznym.

Trzeba po prostu połączyć te, które wyrażają tę samą ideę.

Widziałeś jakie to proste?

Mamy nadzieję, że ten artykuł pomógł Ci zrozumieć, kiedy należy używaćjęzyka formalnego i potocznego oraz jakie cechy go tworzą.

Czy w Twoim języku istnieją te same funkcje, czy też są używane inaczej?

Jak zawsze to mówimy: zostaw komentarz, chętnie poznamy Twoją opinię!

Miłego dnia! 😊

Artykuł napisany przez Carlosa Martíneza dla Hispania, szkoły języka hiszpańskiego. 

Więcej artykułów