Don Kichot de la Mancha: uniwersalne dzieło Miguela de Cervantesa

Możliwość napisania tego artykułu to luksus.

W Hispania, szkole hiszpańskiej, jesteśmy miłośnikami czytania i zdecydowaliśmy, że nadszedł czas, aby porozmawiać o najważniejszym hiszpańskim dziele literackim wszechczasów: Don Kichocie z la Manchy.

Aby w pełni zrozumieć historię Don Kichota i wszystko, co ją otacza, artykuł zostanie podzielony na następujące punkty:

• Kto napisał Don Kichota z La Manchy.
• Podsumowanie Don Kichota de la Mancha.
• Opisy postaci.
• Szlak Don Kichota w Hiszpanii.
• Don Kichot na świecie.

Jeśli ciekawi Cię wszystkie szczegóły tego arcydzieła literatury uniwersalnej, zostań z nami, bo nigdzie indziej nie znajdziesz bardziej kompletnego przewodnika.

Niech przygoda się zacznie 🙌🏻.

Obraz z Shutterstock

Kto napisał Don Kichota?

Miguel de Cervantes Saavedra jest autorem Don Kichota de la Mancha.

Życie Miguela de Cervantesa było dość osobliwe. 

Urodził się w 1547 w Alcalá de Henares w Madrycie. Dzieciństwo spędził podróżując po różnych prowincjach Hiszpanii ze względu na pracę ojca, który był chirurgiem.

W młodości przeprowadził się do Madrytu, aby pracować jako sługa u kardynała, jednak porzucił tę pracę, aby spełnić marzenie o zostaniu pisarzem, które zawsze miał.

Od najmłodszych lat Cervantes zaczął pisać sztuki i poezję. 

W 1569 r. został zaciągnięty do armii i spędził wiele lat w służbie wojskowej. W 1571 roku brał udział w bitwie pod Lepanto. 

Cztery lata później, w 1575 r., Cervantes został schwytany przez algierskich piratów i osadzony w więzieniu w Algierze. Przebywał tam przez 5 lat, dopóki rodzinie nie udało się opłacić jego uwolnienia.

Jak widać, życie pisarza Don Kichota wcale nie było łatwe. Co więcej, w ciągu tych lat całkowicie utracił ruchliwość lewej ręki.

Choć dokładna przyczyna nie jest znana, przypuszcza się, że mógł to być strzał w rękę otrzymany podczas bitwy pod Lepanto lub podczas jednej z prób ucieczki z więzienia.

W 1580 Cervantes został zwolniony i wreszcie mógł poświęcić się ciałem i duszą temu, co lubił najbardziej, czyli pisarstwem.

Cervantes musiał jednak mieć pracę, aby móc żyć podczas pisania swoich książek. 

Cervantes został poborcą podatkowym, niestety w 1597 roku został oskarżony o defraudację i trafił do więzienia… znowu!

W więzieniu zaczął pisać Don Kichota z La Manchy.

Oryginalny tytuł brzmiał Pomysłowy dżentelmen Don Kichot z La Manchy.

W którym roku powstał Don Kichot?

W 1604, w wieku 57 lat, ukończył ostatecznie swoją powieść. W tym roku został już zwolniony z więzienia.

Dzieło zostało opublikowane w 1605 roku i odniosło brutalny sukces. Niemal natychmiast stała się arcydziełem literatury hiszpańskiej. 

Dzięki temu sukcesowi Cervantes przepisał drugą część dzieła opublikowanego w 1615 zatytułowaną Pomysłowy rycerz Don Kichot z La Manchy.

Całość uważana jest za pierwszą współczesną powieść w historii i najważniejszą w literaturze hiszpańskiej.

Jest także jedną z najbardziej wpływowych w literaturze uniwersalnej.

Ile stron ma Don Kichot?

Trudno określić dokładnie, gdyż od roku jej wydania ukazało się ponad 500 wydań, a liczba stron była zróżnicowana.

Całość dzieła Don Kichota składającego się z dwóch części liczy około 1000 stron.

Don Kichot z La Manchy, podsumowanie

Teraz, gdy wiesz już trochę więcej o życiu Miguela de Cervantesa, z pewnością ciekawi Cię o czym jest Don Kichot z La Manchy.

Ta wspaniała powieść jest podzielona na dwie książki. Każda książka ma serię rozdziałów.

Don Kichot z La Manchy ile rozdziałów ma ?

Pierwsza część ma 52, a druga 74.

Nie będziemy streszczać Don Kichota według rozdziałów, bo byłoby to za długie. 

Zamiast tego przedstawimy streszczenie Don Kichota de la Mancha w trzech częściach, które odpowiadają jego trzem wycieczkom.

Uprzedzamy, że w tym podsumowaniu zagłębimy się w fabułę Don Kichota de la Mancha i pojawią się spoilery całego dzieła i zakończenia.

Jeśli więc zamierzasz przeczytać dzieło Cervantesa, lepiej pomiń tę część.

Obraz z Shutterstock

Pierwsze wyjście Don Kichota

«W pewnej miejscowości w La Manchy, której nazwy nie chcę pamiętać, niedawno mieszkał w stoczni jeden z tych panów z lancą, starym puklerzem, chudym nagim i wyścigowym chartem. […]».

Zastanawiasz się, jak Don Kichot zaczyna, cóż, od tych słynnych słów.

W Don Kichot de la Mancha rozdział 1 opisuje, kim jest Don Kichot. 

Don Kichot tak naprawdę nazywał się Alonso Quijano. Chociaż informacja ta nie jest podana na początku Don Kichota, ale na końcu. 

Nie jest jasno określone, ile miał lat, ale z podanego mu opisu fizycznego wynika, że ​​był to mężczyzna w średnim wieku, pomiędzy 50 a 60 lat.

Co zrobił Don Kichot z La Manchy?

Był hidalgo żyjącym za dochód w odległym miasteczku w Castilla-la Mancha. W średniowieczu szlachtą byli ludzie, którzy ze względu na pochodzenie należeli do niższych szczebli szlacheckich.

Jednak w czasach Cervantesa szlachta często była biedna, gdyż wielu z nich nie posiadało dużych majątków ani dochodów i musiało pracować, aby zarobić na życie. 

Don Kichot jest przedstawiany jako zubożały i samotny dżentelmen, który pragnie uciec od swojej doczesności. 

W ramach ucieczki od gorzkiego i nudnego życia Alonso spędził dzień na czytaniu powieści o rycerskości i średniowiecznych księżniczkach.

Miał taką obsesję na punkcie tych historii, że stracił rozum i pomieszał rzeczywistość z fantazją.

Pewnego dnia Alonso zdecydował, że zostanie błędnym rycerzem spragnionym przygód. Uzbroił się w zbroję i za swojego wiernego wierzchowca przyjął chudego, starego konia. 

Koń ten nazywał się Rocinante i towarzyszył Don Kichotowi na przestrzeni dziejów. 

Od tego dnia przestał być Alonso Quijano i stał się Don Kichotem z La Manchy.

Podczas swojej pierwszej wycieczki Don Kichot bierze wieśniaczkę za szlachciankę, którą nazywa Dulcyneą del Toboso. 

Dla niego każdy pan musi być dopasowany, a ona jest jego wybranką. Następnie postanawia udać się do zamku, aby szlachetny władca mógł go oficjalnie mianować rycerzem. 

Zamek, do którego trafia, tak naprawdę nie jest zamkiem, ale małą gospodą z karczmarzem i dwoma młodymi robotnikami.

Don Kichot prosi oberżystę o nadanie mu tytułu rycerza. Pomysł wydaje mu się absurdalny, gdyż w tamtych czasach nie było już rycerzy i nie było tego typu rytuałów. 

Jednak uważa to za na tyle zabawne, że przyjmuje prośbę.

Dalej na swojej drodze Don Kichot widzi pasterza bitego przez swojego pana. Jest to dla Don Kichota pierwsza okazja, aby udowodnić swoją wartość jako rycerza i postanawia chronić ofiarę.

Po gorącej rozmowie ze swoim panem Don Kichot odchodzi myśląc, że rozwiązał problem, jednak prawda jest taka, że ​​wszystko pozostaje bez zmian, a mistrz nadal bije pasterza.

Później nasz bohater spotyka świtę kupców. Don Kichot powstrzymuje ich i zmusza do złożenia zeznań przed całym światem, że jego dama, Dulcynea del Toboso, jest najpiękniejszą kobietą, jaka istnieje. 

Kupcy reagują naśmiewaniem się z Don Kichota, a nawet obrażaniem Dulcynei. 

Pełen wściekłości Don Kichot próbuje ich zaatakować, ale posunięcie się nie udaje i to on zostaje pobity przez kupców.

Odnajduje go przechodzący obok chłop i zabiera go z powrotem do domu.

Obraz z Shutterstock

Drugi wyjazd Don Kichota de la Mancha

Don Kichot zostaje ciężko ranny w domu, a jego przyjaciele kapłan, fryzjer i kawaler obwiniają wszystko w książkach. 

Dlatego podejmują decyzję o spaleniu większości książek znajdujących się w bibliotece, aby Don Kichot nie miał do nich dostępu.

Kiedy dochodzi do siebie po kontuzjach, przyjaciele mówią mu, że spalił ich tajemniczy czarodziej, myśląc, że odbierze mu to ochotę na dalsze czytanie i przeżywanie absurdalnych i staroświeckich przygód.

Jednak pomysł ten przynosi efekt przeciwny do zamierzonego, ponieważ Don Kichot wymyśla w tym momencie swojego arcywroga,... Mądry Freston. 

To powoduje, że ponownie wyrusza, aby przeżyć swoją drugą przygodę.

To właśnie podczas drugiego wyjścia Don Kichot spotyka drugiego gwiazdę sztuki, Sancho Pansę, dobrodusznego, naiwnego i brzuchatego chłopa. 

Don Kichot oferuje Sancho, aby został jego giermkiem i obiecuje mu bogactwa oraz wyspę, którą będzie rządził, jeśli będzie mu towarzyszył w jego przygodach jako błędny rycerz. 

Sancho, choć podejrzewa, że ​​Don Kichot jest zdrowy psychicznie, przyjmuje tę propozycję i aż do końca daje się ponieść zawziętości błędnego rycerza.

Jedną z pierwszych przygód obu bohaterów jest mityczna konfrontacja z wiatrakami. 

W małym miasteczku w La Manczy Don Kichot myli wiatraki z okropnymi i niebezpiecznymi gigantami z krwi i kości.

Don Kichot próbuje ich zaatakować włócznią, podczas gdy Sancho próbuje go od tego odwieść, ponieważ to tylko wiatraki.

Don Kichot wbija włócznię w ostrza wiatraków, które go podnoszą, i zostaje wyrzucony w powietrze, ponownie raniąc go na ziemi.

Inną przygodą, której doświadczają (raczej nieszczęściem), jest spotkanie kupców przewożących towary na sprzedaż, a on myśli, że są karawaną jeńców, których musi uwolnić. 

Kupcy pobili go i zostawili leżącego na polu. Sancho Pansa, giermek, pomaga swojemu panu wrócić do domu i zamierza nadal towarzyszyć mu w jego przygodach.

Odtąd wszystkie przygody Don Kichota i Sancho kończą się bardzo źle z powodu urojeń głównego bohatera.

Jedna z najgorszych sprzeczek ma miejsce wtedy, gdy spotykają stado owiec, a Don Kichot bierze je za oddziały wrogiej armii.

Don Kichot bezmyślnie ich atakuje, a pasterze brutalnie go biją, w wyniku czego zostaje pozbawiony 7 zębów i bardzo posiniaczony.

Z tego powodu Sancho nazywa Don Kichota «rycerzem smutnej postaci».

Ale to nie jest najgorsze, w innej sytuacji Don Kichot uwalnia dwóch przestępców, myśląc, że są biednymi niewolnikami. Przestępcy dziękują mu, ukamienując go i kradnąc osła Sancho.

Po kolejnej serii incydentów z innymi bohaterami Don Kichot postanawia wrócić do domu, zasmucony i znękany wszystkim, czego doświadczył.

Obraz z Shutterstock

Trzeci wyjazd Don Kichota de la Mancha

Po krótkim czasie Don Kichot i Sancho odzyskują siły i wyruszają w trzecią i ostatnią wyprawę w poszukiwaniu chwały , której jeszcze nie zdobyli.

Historia jednak się powtarza i wszystkie spotkania z innymi postaciami kończą się niepowodzeniem lub są podstępem mającym na celu wykorzystanie szaleństwa dżentelmena.

Zrządzeniem losu Don Kichot i Sancho Pansa trafiają na dwór kilku książąt, którzy manipulują nimi, aby robili jakieś przerażające rzeczy i śmieją się z nich.

Przekonują ich na przykład, że jeśli chcą uwolnić Dulcyneę spod zaklęcia, Sancho musi zadać Don Kichotowi 3300 batów. 

Kolejnym sprawdzianem będzie galopowanie z zawiązanymi oczami na drewnianym koniu, do którego książęta będą mieli przywiązane petardy.

Po pomyślnym ukończeniu tych testów Sancho otrzymuje wyspę Barataria, czyli tylko obietnicę, którą złożył mu Don Kichot na początku przygody.

Po pewnym czasie spędzonym na wyspie jako porucznik i podejmowaniu bardzo rozsądnych decyzji, ku zaskoczeniu książąt, Sancho postanawia porzucić swoje długo oczekiwane marzenie, aby kontynuować karierę giermka u swojego przyjaciela Don Kichota i chronić go przed złoczyńcami.

W swojej podróży przez hiszpańską geografię bohaterowie opuszczają Castilla la Mancha i docierają na północ, do nadmorskiego miasta. 

W tym mieście Don Kichot ma konfrontację z rycerzem luster, który w rzeczywistości jest zamaskowanym Samsonem Carrasco.

Samsón Carrasco to wiejski sąsiad Don Kichota, którego jedyne, czego pragnie, to przekonać go, aby wrócił do domu i zapomniał o swoich szalonych przygodach.

W pojedynku Don Kichot zostaje pokonany i musi spełnić prośbę zwycięskiego rycerza, który nakazuje mu wracać do domu i nie opuszczać wioski przez co najmniej rok.

Po powrocie do domu Don Kichot zaczyna mieć serię silnych i majaczących gorączki.

Już w domu, leżąc w łóżku i bardzo chory, pośród tej gorączki Don Kichot ponownie odzyskuje rozum i przypomina sobie, kim był: Alonso Quijano.

Wraz ze swoim przyjacielem Sancho i siostrzenicą, którzy są z nim w tym momencie, Alonso potępia własne szaleństwa i dziękuje Sancho za to, że był jego wiernym przyjacielem i towarzyszył mu przez cały czas. 

Wreszcie Don Kichot umiera w pokoju. 

Jak widać, Don Kichot de la Mancha Miguela de Cervantesa to w rzeczywistości bardzo tragiczna historia.

Głównym tematem jest to, jak osoba żyjąca w swoim fantastycznym świecie z dala od rzeczywistości jest nie tylko nieakceptowana przez społeczeństwo, ale także raz za razem brutalnie atakowana.

Cervantes porusza jednak także inne, bardziej optymistyczne tematy, takie jak przyjaźń i miłość. Więź, jaka powstała pomiędzy Don Kichotem i Sancho, jest bardzo silna i pozostają ze sobą aż do śmierci głównego bohatera.

Kolejnym bardzo ważnym tematem dzieła jest oda do wolności. Don Kichot postanawia przeżyć przygodę i zmienić swoje życie, ponieważ nienawidził życia, które prowadził. 

Choć jego przygody zawsze kończą się źle, Don Kichot zawsze podąża za swoimi pragnieniami, co napełnia go witalnością i entuzjazmem.

Obraz z Shutterstock

Don Kichot z La Manchy, postacie

Sposób traktowania bohaterów Don Kichota z Manchy jest jednym z głównych powodów, dla których Don Kichot jest pierwszą współczesną powieścią.

Powieść nie tylko koncentruje się na głównych bohaterach, ale wzbogaca historię o wiele innych postaci, które zapewniają kontekst i rozwijają główny wątek narracyjny. 

To częsta rzecz, którą obecnie widzimy w powieściach i serialach telewizyjnych, prawda? 

Nikogo nie dziwi fakt, że są fabuły z wieloma postaciami.

Jednak w czasie, gdy powstawał Don Kichot, praktyka ta nie była powszechna, a Cervantes był pionierem.

Fabuła sztuki Don Kichota de la Mancha z tak wieloma postaciami była wówczas przełomowa.

Cervantes stworzył złożone i realistyczne postacie, które odchodziły od popularnych wówczas stereotypów literatury rycerskiej. 

Używał humoru i satyry do krytykowania bohaterów tamtych czasów i było to coś całkowicie przełomowego.

Kolejną wielką innowacją było to, że Cervantes odważył się dogłębnie zająć się uniwersalnymi tematami, takimi jak między innymi miłość, przyjaźń, szaleństwo, tożsamość, chęć przeżycia przygód, poszukiwanie sensu życia, co jest prawdą, a co nie, idealizacja przeszłości.

Następnie opiszemy bohaterów Don Kichota de la Mancha, abyście lepiej zrozumieli historię.

Don Kichot z La Manchy

Don Kichot de la Mancha jest bohaterem powieści.

Na początku jest przedstawiany jako „hidalgo”. Kiedy zostaje rycerzem, nazywa siebie „Don Kichotem z La Manchy”. Jednak jego prawdziwe imię i nazwisko zostaje ujawnione dopiero pod koniec historii: Alonso Quijano.

Historia zaczyna się, gdy główny bohater przebywa w domu, w małej wiosce gdzieś na La Manczy. 

Skąd pochodzi Don Kichot z La Manchy??

Prawda jest taka, że ​​Cervantes nigdy nie ujawnił nazwy wioski, w której mieszkał nasz ukochany pan.

Istnieją teorie, które twierdzą, że na podstawie podanego opisu może to być Villanueva de los Infantes, choć nie można tego potwierdzić z całkowitą pewnością.

Don Kichot traci rozum i postanawia wyruszyć w poszukiwaniu przygód, niczym rycerz ze swoich ukochanych powieści z obsesją na punkcie powieści rycerskich.

To mężczyzna po pięćdziesiątce, który postradał zmysły i żyje w świecie fantazji, ponieważ uważa go za bardziej fascynujący niż świat rzeczywisty. 

W pewnym momencie Don Kichot postanawia opuścić wioskę ze starożytną bronią odziedziczoną po dziadkach, starą zbroją i koniem Rocinante, który towarzyszy mu przez całą historię. 

Praca opisuje Don Kichota z następującymi cechami fizycznymi: spiczastym nosem, wysokim, szczupłym, bladą skórą, brodą i wąsami.

Alonso Quijano

Kim jest Don Kichot z La Manchy?

Prawda jest taka, że ta mityczna postać faktycznie istnieje alter ego normalnego człowieka i aktualne. 

Ta osoba to Alonso Quijano. Życie go przygnębia i jedyną rzeczą, która daje mu satysfakcję, jest ucieczka w jego rycerskie powieści.

Ma taką obsesję na punkcie tych starych powieści, że cierpi na zaburzenie osobowości i staje się Don Kichotem, myśląc, że żyje w tych samych czasach, co w swoich powieściach o rycerzach i księżniczkach.

Imię Alonso Quijano zostaje ujawnione w samym końcu, kiedy w końcu odzyskuje rozum i zdrowy rozsądek oraz dokładnie pamięta, kim jest i gdzie jest, tuż przed śmiercią.

Sancho Pansa

Sancho Pansa to kluczowa postać powieści Don Kichot. Jest dziedzicem Don Kichota i wiernym towarzyszem podczas jego przygód. 

Sancho jest wiejskim człowiekiem, niepiśmiennym i niewinnym, ale jest bystry i ma wrodzoną pomysłowość, która pozwala mu rozwiązywać pojawiające się sytuacje.

Fizycznie Sancho jest opisywany jako niski, pulchny mężczyzna z czarnymi włosami i brodą oraz szerokim nosem. Ubiera się skromnie, a na głowie ma wełnianą czapkę.

W całej historii Sancho stanowi kontrapunkt dla fantazji Don Kichota. 

Jest postacią pragmatyczną i realistyczną, która stara się utrzymać Don Kichota w kontakcie z rzeczywistością, chociaż Don Kichot nie akceptuje tej rzeczywistości.

Pomimo dzielących ich różnic, Sancho i Don Kichot nawiązują bliską relację przez całą powieść. 

Sancho zostaje lojalnym i opiekuńczym przyjacielem Don Kichota, a podczas swoich przygód obie postacie wiele się o sobie dowiadują. 

Ta ogromna różnica między obiema postaciami sprawia, że ​​historia ma emocjonalną głębię, która wykracza poza aspekt czysto komiksowy lub fantastyczny.

Rocinante

Rocinante to imię konia Don Kichota z La Manchy i jest kolejnym z głównych bohaterów dzieła, ponieważ towarzyszy bohaterowi we wszystkich jego przygodach od początku do końca.

Jeśli kiedykolwiek widziałeś zdjęcia Don Kichota de la Manchy z koniem, możesz zobaczyć, jak Rocinante jest wyraźnym symbolem szaleństw Don Kichota. 

Widzi w nim pięknego, silnego konia godnego wielkiego rycerza, podczas gdy w rzeczywistości jest stary, chudy i wyczerpany, zupełnie jak jego pan.

Rocinante przewozi Don Kichota po całej Castilla-la Mancha. Oprócz tego, że jest środkiem transportu, jest także przykładem wytrwałości, odporności i wytrwałości, pomimo trudności fizycznych, jakie napotyka.

Rucio

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, jak ma na imię osioł Sancho Pansy, oto odpowiedź: Rucio.

Chociaż nie jest on tak głównym bohaterem jak Rocinante, ten osioł również ma istotny wkład w tę historię.

Jest postacią komiczną, która zapewnia odrobinę humoru. Często jest obiektem żartów Sancho Pansy. Jest upartym i niezależnym zwierzęciem, które przeciwstawia się próbom kontrolowania go przez właściciela.

W drugiej części powieści, kiedy Sancho jest gubernatorem wyspy, Rucio staje się jego „osiołkiem doradczym”, tytuł, który Sancho mu nadaje, aby towarzyszył mu w spotkaniach i pomagał mu w podejmowaniu decyzji.

Dulcynea z Toboso

Chociaż Dulcynea del Toboso fizycznie nie pojawia się w tej historii, odgrywa kluczową rolę w fabule dzieła.

Jest platoniczną miłością Don Kichota, chociaż jest zwyczajną wieśniaczką, Don Kichot idealizuje ją i wyobraża sobie jako damę wielkiej urody i cnót. 

Dokłada wszelkich starań, aby chronić swój honor i reputację.

Postać Dulcynei del Toboso funkcjonuje jako symbol obsesji Don Kichota na punkcie rycerskości i jego pragnienia znalezienia w świecie czegoś szlachetnego i czystego. 

Jego platoniczna miłość do Dulcynei prowadzi go do dokonywania absurdalnych wyczynów i stawiania czoła wyimaginowanym wrogom w jej imieniu.

Jego rola w powieści jest fundamentalna dla rozwoju Don Kichota i fabuły.

Aldonza Lorenzo

Aldonza Lorenzo to prawdziwe imię Dulcynei.

Ona jest rolnikiem. Choć Don Kichot obsesyjnie ją idealizuje, w powieści jest ona tak naprawdę przedstawiana jako prosta wieśniaczka.

Niektóre z jej cech fizycznych to: silna, spocona, nieco męska kobieta, o ciemnej skórze, z dużą stopą i bardzo szorstką ręką.

Juana Palomeque

Juan Palomeque jest właścicielem gospody, w której przebywa nasz błędny rycerz w pierwszej części powieści. 

Postać ta służy również do zapewnienia komicznego akcentu.

To on Don Kichot prosi o pasowanie go na rycerza, a życzenie zostaje spełnione, ponieważ karczmarz uważa tę sytuację za zabawną.

Don Kichot zadaje mu to pytanie, ponieważ uważa, że ​​jest burmistrzem twierdzy. W powieści jest opisywany jako gruby i cichy mężczyzna.

Mistrz Nicolas

To kolejna z postaci drugoplanowych.

Mistrz Nicolás jest cyrulikiem w mieście, w którym mieszka Don Kichot. Kilkakrotnie próbuje przekonać Don Kichota, aby wrócił do miasta i porzucił swoje fantazje.

Jednym z jego najbardziej kwestionowanych czynów jest decyzja uwięzienia bohatera w klatce i zabrania go z powrotem do wioski.

Pedro Pérez

Pedro Pérez jest proboszczem miejskim. Pełni bardzo podobną rolę do fryzjera, właściwie to zazwyczaj pojawiają się razem. Ksiądz pomaga fryzjerowi zamknąć Don Kichota w klatce.

Kolejnym z jego ważnych działań jest spalenie ksiąg rycerskich w bibliotece, aby Don Kichot nie czytał ich ponownie.

Mądry Freston

Mędrzec lub mag Frestón to postać całkowicie wymyślona przez Don Kichota.

Według niego jest jego arcywrogiem i był tym złym, który spalił książki z biblioteki.

Don Kichot wykorzystuje to jako pretekst, aby wyruszyć na poszukiwania i przeżyć nowe przygody podczas swojej drugiej wycieczki.

Jak można się spodziewać, nigdy nie spotyka się go z konfrontacją, ponieważ nie istnieje.

Właściciel posiadłości

Pani hacjendy to kobieta, która opiekuje się Don Kichotem w jego domu. Asystuje mu, podaje posiłki i leczy rany po powrocie z przygód.

Zawsze chce dla Don Kichota jak najlepiej i stara się go przekonać, aby już więcej nie wyruszał w podróż jako błędny rycerz.

Zawsze stara się przekonać Don Kichota, że ​​warto zostać pasterzem.

Siostrzenica

The Siostrzenica Don Kichota Mieszka z wujkiem w tym samym domu. To młoda kobieta, nie ma jeszcze 20 lat.

Wpada na pomysł spalenia książek, aby uniemożliwić wujowi wyjście na zewnątrz i ponowne narażenie jego życia na niebezpieczeństwo.

Wpada też na pomysł okłamania wujka, mówiąc, że to magik spalił księgi.

Co ciekawe, sugeruje także spalenie ksiąg duszpasterskich, gdyż uważa, że ​​gdyby jego wujek został pastorem, byłoby to jeszcze gorsze dla jego szaleństwa.

Przed śmiercią Alonso Quijano oddaje jej swój majątek i nadaje jej imię Antonia Quijana.

Kawaler Samsón Carrasco

Samsón Carrasco to bardzo ważna postać drugoplanowa.

Opisywany jest jako postać niezbyt duża, przebiegła, młoda, z płaskim nosem i okrągłą twarzą.

Chce także przekonać Don Kichota, aby nie organizował więcej szalonych przygód poza wioską. Aby to zrobić, wymyśla bardzo ciekawą strategię:

Przebiera się za rycerza (Rycerz Luster), aby stoczyć pojedynek z Don Kichotem i pokonać go. 

Początkowo idzie źle, bo Don Kichot go pokonuje, ale w drugim pojedynku to Samson wygrywa walkę i zmusza Don Kichota do porzucenia zawodu rycerskiego i powrotu do swojego miasta. 

Don Kichot niestety spełnia wolę zwycięzcy i wraca do domu, ale wkrótce potem poważnie choruje i umiera.

Wyścigowy chart

Chart wyścigowy to pies Don Kichota. Pojawia się tylko wtedy, gdy jest w wiosce. Nie zabiera go ze sobą na przygody.

Jest opisywany jako szybki i chudy. Jest bardzo głodny.

Maritornes

Ona jest asturyjską dziewczyną, która serwuje jedzenie na sprzedaż przez Juana Palomeque. Ze współczującym sercem współczuje Kichotowi i Sancho.

Biedactwo jest opisywane jako mające nieco dziwną i nieatrakcyjną budowę ciała.

Obraz z Shutterstock

Trasa Don Kichota

Teraz wiesz już dużo o historii Don Kichota de la Manchy, poruszanych w niej tematach i bohaterach.

Wspaniałą rzeczą jest to, że akcja rozgrywa się w prawdziwych lokalizacjach w Castilla-la Mancha i innych częściach Hiszpanii.

Czy nie sądzisz, że byłoby fantastycznie móc odwiedzić te same miejsca, które Don Kichot odwiedza w powieści?

Cóż, masz szczęście, można to zrobić!

W rzeczywistości robi to wiele osób i ma to nazwę: Szlak Don Kichota.

W tej części szczegółowo opiszemy kilka najważniejszych miejsc, które warto zobaczyć na tej trasie. 

Przygotowaliśmy dla Ciebie tygodniowy plan podróży.

Ciesz się scenerią powieści poprzez Szlak Don Kichota w Castilla la Mancha i poczuj się jak bohater dzieła. 

Rozdaliśmy Szlak Don Kichota de la Mancha w 7 dni. Jest to następujące:

• Dzień 1: Alcalá de Henares

Choć to madryckie miasteczko nie pojawia się w powieści, jest to dobre miejsce na rozpoczęcie trasy, gdyż w tym miejscu urodził się Miguel de Cervantes.

Można tu zwiedzić zabytki związane z Don Kichotem i Cervantesem. 

Najważniejsze z nich to piękny Plaza de Cervantes czy Muzeum Miejsca Urodzenia Cervantesa, rekonstrukcja farmy, na której urodził się i spędził dzieciństwo pisarz.

• Dzień 2: Madryt

Tak, stolica Hiszpanii również ma pewien związek z powieścią Don Kichot.

Głównym miejscem w Madrycie kojarzonym z Cervantesem jest Kościół i Klasztor Trynitarzy Bosych. 

Mówi się, że pochowany jest tam Cervantes i jego żona. Faktycznie, znajduje się tam pomnik, w którym recytowany jest fragment zawierający następujące zwroty z Don Kichota de la Mancha:

«Czasu jest mało, pragnienia rosną, nadzieje maleją, a przy tym wszystkim prowadzę życie w oparciu o pragnienie, które mam do życia».

W Madrycie jest więcej lokalizacji związanych z Don Kichotem:

– Tawerna Casa Alberto: w tym samym budynku Cervantes napisał drugą część Don Kichota. 

– Towarzystwo Cerwantyńskie: mieści się w tym samym miejscu, w którym w 1605 roku po raz pierwszy wydrukowano oryginalne dzieło. 

– Biblioteka Narodowa: przechowuje kopię pierwszego wydania Don Kichota.

– Plaza de España: na tym słynnym placu znajdują się posągi autora i jego głównych bohaterów.

• Dzień 3: Esquivias – Toledo

Trzeciego dnia udajemy się do Toledo, prowincji tej położonej na południu Madrytu. 

Miasto Toledo jest jednym z najpiękniejszych w całej Hiszpanii. Uznany za Miejsce światowego dziedzictwa, które w przeszłości łączyło „trzy kultury”: żydowską, katolicką i muzułmańską.

W Toledo są dwa obowiązkowe przystanki w miasteczkach związanych z Don Kichotem i jego autorem.

Pierwszym z nich jest miasto Esquivias. Tutaj urodziła się żona Cervantesa, pobrali się w 1584 roku i przez pewien czas mieszkali w «Casa de Cervantes». 

Dziś ten dom jest muzeum, które można zwiedzać.

• Dzień 4: Consuegra (Toledo) – Alcázar de San Juan (Ciudad Real)

Miasteczko Consuegra, położone 60 km od Toledo, to z pewnością najbardziej znane i najważniejsze miejsce na Szlaku Don Kichota.

Co znajdziesz w tym spokojnym miasteczku? No cóż, nic więcej i nic mniej niż słynne wiatraki, które Don Kichot atakuje włócznią.

Aby dostać się do tych młynów trzeba wspiąć się na szczyt góry. Zdjęcie 12 najlepiej zachowanych wiatraków w Hiszpanii jest po prostu piękne.

Ponadto z góry roztacza się imponujący widok na równinę La Mancha.

Wszystkie młyny noszą nazwy nawiązujące do powieści. Najbardziej uderzający jest «Sancho», ponieważ wciąż ma ten sam mechanizm, co w XVI wieku.

Młyn «Bolero» można zobaczyć od środka.

Do miasta Alcázar de San Juan w Ciudad Real można dojechać w 30 minut. Znajdują się tu także piękne wiatraki. 

Ponadto mówi się, że w tym mieście sam Cervantes został ochrzczony w kościele Santa María la Mayor. 

W Muzeum Casa del Hidalgo znajduje się również przestrzeń poświęcona życiu starożytnych szlachciców.

• Dzień 5: Campo de Criptana (Ciudad Real) – El Toboso (Toledo)

Piątego dnia wycieczka będzie kontynuowana przez Ciudad Real. Niecałe 10 km od Alcázar de San Juan znajduje się miasto Campo de Criptana.

To kolejna z kluczowych lokalizacji, aby lepiej poznać Cervantesa i Don Kichota.

W tym przytulnym miasteczku małych, białych domków znajdziesz więcej wiatraków.

Które są autentyczne? Te z Consuegry czy te z Campo de Criptana?

No cóż, nie wiadomo tego na pewno, chociaż spekuluje się, że to właśnie oni naprawdę inspirowali autora.

I ma to sens, bo te młyny znajdują się na poziomie gruntu, łatwiej je znaleźć niż te w Consuegra.

Następne miasteczko, do którego się udamy, to Toboso, ponownie w Toledo.

Jeśli pamiętacie, wyidealizowana ukochana Don Kichota nazywała się Dulcynea del Toboso.

Legendy mówią, że w tym miasteczku żyła młoda kobieta, która stała się inspiracją dla Cervantesa do stworzenia postaci Dulcynei. Ta dziewczyna nazywała się Ana Martínez Zarco de Morales.

W domu, w którym mieszkała, znajduje się obecnie muzeum, które można zwiedzać, Muzeum Domu Dulcynei. 

Na miejskim Plaza Mayor znajduje się także pomnik Don Kichota de la Mancha i Dulcynei oraz Muzeum Cervantino, w którym znajdują się liczne wydania dzieła w aż 70 różnych językach.

• Dzień 6: Argamasilla de Alba (Ciudad Real) – Villanueva de los Infantes (Ciudad Real)

W dniu 6 wskazane jest wykonanie dwóch przystanków.

Pierwsza znajduje się w innym mieście Ciudad Real, Argamasilla de Alba. 

Oto Jaskinia Medrano, miejsce, w którym uwięziono Cervantesa i zaczął pisać Don Kichota.

Następnie jedziemy dalej do Villanueva de los Infantes, także w Ciudad Real.

Co powinniśmy tu zobaczyć?

Okazuje się, że to właśnie w tym miasteczku mieszkał Don Kichot de la Mancha, a przynajmniej tak twierdzą teorie, skoro Cervantes tak naprawdę nigdy tego nie określił.

• Dzień 7: Ciudad Real – Almagro (Ciudad Real)

Docieramy do ostatniego dnia tej ekscytującej podróży.

Uważamy, że dobrym pomysłem będzie zatrzymanie się w Ciudad Real, ponieważ znajduje się tu Muzeum Don Kichota. W tym muzeum można zobaczyć, jak reprodukcje bohaterów dzieła „rozmawiają” ze sobą. 

Po południu udajemy się do ostatniej lokalizacji tej trasy, miejscowości Almagro, która znajduje się zaledwie 30 minut jazdy samochodem od Ciudad Real.

To miasto uważane jest za jedno z najpiękniejszych w całej Hiszpanii.

Plaza Mayor jest uroczy. Tutaj możesz odwiedzić Corral de Comedias z XVII wieku i wziąć udział w zabawnej, inscenizowanej wizycie z aktorami.

Nie rozmawialiśmy o jedzeniu, ale to nie powinno cię martwić. gastronomia we wszystkich tych miejscowościach jest rewelacyjna. 

Niektóre z typowych dań z La Manchy to migas, zupy czosnkowe, atascaburras i morteruelos.

Dobrze lizać palce!

Don Kichot z La Manchy na świecie

Dzieło Don Kichota de la Mancha jest sławne na całym świecie i uważane jest za pierwszą współczesną powieść w historii.

Z czego wynika ten sukces? Powodów jest wiele.

Pierwszą rzeczą jest przełomowa wizja gatunku rycerskiego. Powieść satyrowała i wyśmiewała powieści rycerskie, które były popularne w średniowieczu.

Takie podejście do powieści średniowiecznych rozprzestrzeniło się po całym świecie, wywierając znaczący wpływ na późniejszą fikcję europejską.

Co więcej, Cervantes sprawił, że postacie stały się ważniejsze niż akcja, nadając im większą głębię psychologiczną i wagę narracyjną.

Jest to pierwsza powieść polifoniczna w literaturze, co oznacza, że ​​Cervantes interpretował rzeczywistość z kilku punktów widzenia. 

Don Kichot jest jednym z najczęściej publikowanych i tłumaczonych dzieł na świecie i uważany jest za bardzo ważne dzieło w literaturze uniwersalnej. 

ponad 500 wydań hiszpańskich i ponad 1500 opublikowano w prawie 50 językach. 

Powstało także wiele filmów, sztuk teatralnych, musicali, seriali animowanych i adaptacji literackich dla dzieci.

Tak, Don Kichot de la Mancha dla dzieci jest również możliwy.

Obok Biblii, Koranu i pism Lenina, Don Kichot de la Mancha jest jedną z książek przetłumaczonych na najwięcej języków.

W rankingu najlepiej sprzedających się książek historii Don Kichot zajmuje 3. miejsce.

Pierwsza to Biblia, druga to cytaty z Mao Tse-Tunga.

Jak widać, wpływ tej pracy jest ogromny na całej planecie.

Teraz zobaczymy, jak Don Kichot de la Mancha był rozumiany na całym świecie i kilka ciekawostek na temat Don Kichota de la Mancha w innych krajach.

Ameryka Łacińska

Wpływ Don Kichota de la Mancha rozciąga się na Amerykę Łacińską od czasu jego pierwszej publikacji. 

Powieść była przedmiotem adaptacji i odniesień w literaturze hiszpańsko-amerykańskiej, takiej jak powieść La Quijotita i jej kuzynka autorstwa José Joaquína Fernándeza de Lizardi.

Wpływ Cervantesa zaobserwowano także w pracach takich autorów jak Jorge Luis Borges, Alejo Carpentier, Gabriel García Márquez, José Hernández i Ricardo Güiraldes.

Chiny

W Chinach Don Kichot był tematem kilku tłumaczeń na język chiński.

Teatry powstawały także o Don Kichocie.

Pierwsza wersja sceniczna miała swoją premierę w latach dwudziestych XX wieku, od tego czasu powstało kilka wersji scenicznych, w tym jedna, która w 2009 roku odniosła ogromny sukces w Teatrze Narodowym w Pekinie. 

Najpopularniejszego tłumaczenia dokonał Yang Jiang w 1979 i od tego czasu powstało kilka pełnych i bezpośrednich tłumaczeń oryginału, a także chińscy uczeni badający cerwantyzm. 

Don Kichot wywarł także wpływ na pisarzy chińskich, takich jak Zhang Tianyi i Fei Ming.

Europa

Don Kichot był niezwykle ważny dla literatury europejskiej.

Pierwsze tłumaczenie na inny język było angielskie. Został wykonany przez Thomasa Sheltona w 1612 roku.

Powieść Don Kichota wywarła ogromny wpływ na ówczesną literaturę angielską. Uznawali to autorzy tak ważni jak Szekspir, Swift, Walter Scott iCharles Dickens.

Odcisk Don Kichota można dostrzec w dziełach literackich, takich jak Hudibras Samuela Butlera, Robinson Crusoe Daniela Defoe i Opactwo Northanger Jane Austen.

W Niemczech pierwszego tłumaczenia Don Kichota dokonał w 1648 r. Pahsch Basteln von der Sohle.

Ogólna wizja romantycznych niemieckich cerwantystów zakłada, że ​​rycerz jest uosobieniem sił walczących w człowieku. 

Praca ta wywarła wpływ na różnych niemieckich autorów, takich jak Schiller, Goethe, Kafka i Thomas Mann.

Don Kichot nie wywarł takiego wpływu we Francji jak w Anglii czy Niemczech. 

Po raz pierwszy została przetłumaczona na język francuski w 1614 r. 

Było kilka późniejszych tłumaczeń i kontynuacji napisanych przez autorów francuskich, z których niektóre zmieniły zakończenie oryginalnego dzieła.

Rosja

Unamuno stwierdził, że Anglia i Rosja zrozumiały to dzieło lepiej niż jakikolwiek inny obcy kraj.

Rosyjscy autorzy, tacy jak Dostojewski i Tołstoj, w ostatnim rozdziale skupili się na postaci Alonso Quijano jako na prawdziwym Don Kichocie. 

Przez cały XVIII i XIX wiek księga była w Rosji bardzo powszechna i można ją było znaleźć w każdej wsi. 

Ciekawostką jest to, że caryca Katarzyna II zamówiła nawet wybór powiedzeń Sancho i ułożyła historię mającą na celu ośmieszenie donkiszotyzmu jej wroga Gustawa III, króla Szwecji.

Jednym z najsłynniejszych przekładów rosyjskich był przekład Wasiligo Żukowskiego, który dokonał psychologiczno-filozoficznej interpretacji dzieła i miał fundamentalne znaczenie dla rozwoju prozy rosyjskiej w XIX wieku. 

Wersja Żukowskiego unika epizodów minimalizujących bohatera i akcentujących elementy poetyckie.

Obecność Cervantesa jest widoczna w literaturze rosyjskiej, m.in. w twórczości Puszkina, Gogola, Dostojewskiego i Nabokowa. Bardzo wyraźnie widać to u Dostojewskiego.

Świat arabski

Obecność odniesień do postaci Cervantesa we współczesnej wyobraźni arabskiej jest powszechna, mimo że pierwsze tłumaczenia Don Kichota na język arabski ukazały się latach pięćdziesiątych. 

W 1947 roku libańscy latynosi Nayib Abu Malham i Musa Abbud opublikowali „Cervantes, książę hiszpańskiej literatury”, esej, który zwiększył zainteresowanie arabskich intelektualistów twórczością Cervantesa. 

W 1956 roku w Kairze ukazało się tłumaczenie pierwszej części Don Kichota, a w 1965 roku całego dzieła.

Postać Don Kichota została całkowicie wpisana w arabską wyobraźnię i jest postrzegana jako symbol współczesnej przyszłości narodów arabskich, pełnych idealizmu, ale bezsilnych w obliczu miażdżącej siły rzeczywistości. 

Co więcej, dzieło Cervantesa jest przedmiotem badań ze względu na liczne odniesienia do islamu i Maurów.

Stany Zjednoczone

Założyciel Ameryki, Thomas Jefferson, był wczesnym czytelnikiem Don Kichota i był właścicielem wydania hiszpańskiego z 1781 roku, które obecnie znajduje się w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych. 

Kilku pisarzy amerykańskich, w tym Mark Twain, William Faulkner i John Kennedy Toole, wyraziło swój podziw dla twórczości Cervantesa i dostrzegło jego wpływ w swoich własnych dziełach. 

Don Kichot pozostaje popularny w Stanach Zjednoczonych i doczekał się kilku adaptacji, w tym musicalu Człowieka z La Manchy.

Co za świetny artykuł!

Teraz wiesz wiele rzeczy o Don Kichocie, jego autorze i jego wpływie na świat.

Mamy nadzieję, że po lekturze nas zapragniesz przeczytać tę uniwersalną klasykę.

Jak powiedzieliśmy na początku, w Hispania, szkole hiszpańskiego uwielbiamy czytać i na naszych zajęciach czasami rozmawiamy o literaturze i pisarzach.

Nie wiesz kim jesteśmy?

Jesteśmy w Walencji i prowadzimy zajęcia hiszpańskiego stacjonarne oraz online dla obcokrajowców. 

Jeśli chcesz przyjechać do Hiszpanii, aby przemierzyć Szlakiem Don Kichota, możesz skorzystać i zatrzymać się w naszej szkole, aby uczyć się z nami języka Cervantesa.

Przyjmiemy Cię z otwartymi ramionami 😊.

Czytaliście lub macie zamiar przeczytać książkę Don Kichot de la Mancha?

Zostaw wiadomość w komentarzu, a porozmawiamy.

Uważaj na siebie! 

Artykuł napisany przez Carlosa Martíneza dla Hispania, szkoły języka hiszpańskiego.

Więcej artykułów